ฉันเคยมีความหลังที่ไม่ค่อยดีกับการไปเที่ยวทะเล กว่า 6 ปีแล้ว ที่ฉันไม่เคยสัมผัสถูกน้ำทะเล ไปเที่ยวทะเลตามหน้าที่มากกว่าจะไปพักผ่อน ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ลงเล่นน้ำทะเล ทำได้เพียงแค่นั่งมองคลื่นกระทบฝั่งอยู่ริมชายหาด คิดถึงความหลังที่ไม่มีวันหวนกลับมาเป็นดังเดิม

แล้วทำไมครั้งนี้ฉันถึงอยากไปทะเลมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมาก อยากอยู่ที่นั้นให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทำไม... ทำไม...?
ฉันรู้คำตอบดีอยู่แล้ว สิ่งเดียวที่ทำให้ฉันอยากไปเที่ยวทะเลในครั้งนี้ ก็คือ แกนั้นแหละ "ยัยลูกแมว" ในบรรดาเพื่อนทุกกลุ่ม ทุกสาขา ทุกสถาบัน ฉันอยากเจอแกมากที่สุด จะว่าอยากเจอเฉยๆ มันก็ไม่ใช่ อันที่จริงแล้ว ฉันคิดถึงแกมากที่สุด คิดถึงมาตลอดตั้งแต่วันที่ฉันกับแกกลับมาเจอกันอีก ถ้าจะเอาความจริงสุดๆ แกขโมยรักแรกของฉันไปตั้งแต่อยู่ ป.ไหนก็ไม่รู้ ความรักแบบเด็กๆ และฉันก็ไม่คิดว่าฉันจะได้เจอแกอีกหลังจากเรียนจบไป แต่ก็เจอ... แล้วฉันก็ได้รู้ว่า ความรู้สึกฉันไม่ได้เปลี่ยนไปจากตอนนั้นเลย หรือมันอาจจะทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวันๆ แกก็ดันไปเรียนต่ออีก ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเจอแกยังงัย พอมีโอกาสแบบนี้เข้ามา ฉันก็ต้องรีบคว้าไปอย่างไม่รีรอ นี่แหละเหตุผลที่ฉันอยากไปเที่ยวทะเล

แกรู้ไหมว่าเมื่อก่อนฉันเกลียดทะเลมากแค่ไหน แล้วแกรู้ไหมว่าตอนนี้ฉันรักทะเลมากแค่ไหน เวลาไม่มากไม่น้อยที่ฉันได้อยู่ใกล้ๆ แก แต่สำหรับฉันเวลามันสั้นมากเลยทีเดียว อยากหยุดเวลาไว้ตอนที่เดินคุยกันริมชายหาด สำผัสน้ำทะเล สำผัสเม็ดทราย สัมผัสสายลม แต่แกจะสัมผัสความรู้สึกของฉันได้รึเปล่า อยากอยู่ที่นั้นให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ อยู่จนกว่าน้ำทะเล เม็ดทราย สายลม เอาความรู้สึกของฉันทั้งหมดไปบอกให้แกรู้

ตอนนี้ฉันอึดอัดมากมาย ฉันไม่รู้ว่าจะทำตัวยังงัย ฉันอยากบอกว่าฉันชอบแก แต่ฉันก็กลัวผิดหวัง กลัวจะเสียเพื่อนอย่างแกไป ถ้าแกพอจะจับรู้สึกของฉันได้ก็ช่วยบอกฉันที "ยัยลูกแมว"